Symbolisch

BBC houdt Wereldenquête

De BBC teert nog steeds op een reputatie van vele tientallen jaren geleden toen de Britse openbare omroep terecht model stond voor objectieve, neutrale nieuwsweergave.  Inmiddels is in Groot-Brittannië het intellectuele niveau erg gedaald door de ingevoerde nivelleringen in onderwijs en maatschappij, precies zoals in de rest van West-Europa.

Wie na jaren afwezigheid een bezoek brengt aan Londen dezer dagen, ervaart dit vaak als een grote cultuurschok.  De zo gewaardeerde flegmatische Brit heeft de plaats geruimd voor de gesluierde medevrouw die humor of ironie beloont met het dreigend mes van haar compaan  En Big Ben bereidt zich voor op een nieuwe carrière als Hoofdminaret van het Britse Islamitische Imperium.

Het maatschappelijk gesprek in Engeland is zo mogelijk nog meer verlamd door auto-censuur dan op het Europese vasteland, niettegenstaande de doorsnee-Brit zeer goed beseft dat zijn beschaving jaar na jaar terrein verliest.  Stap de pub binnen, drink een biertje en laat je aanvaarden als discreet toehoorder en de verontruste commentaren zijn dezelfde zoals we ze bij ons horen.

De overheid, de media, de universiteiten, de zogenaamde intelligentia, hebben ook hier de handen in mekaar geslagen om de invasie met alle mogelijke middelen te ondersteunen en goed te praten, ten detrimente van de eigen eilanders.   Er  is slechts één politieke tegenstem die men nauwelijks van de grond laat komen. Eén woord van kritiek en je wordt gebrandmerkt als racist.

De algemene lofzang op de multiculturele samenleving wordt  regelmatig opgepookt.  Zo lanceerde de BBC World onlangs de resultaten van een “Wereldenquête”, gehouden in zevenentwintig landen met duizend deelnemers per land over een mogelijke Schok der Beschavingen.  Een wereld-opinie-onderzoek …

Er zijn 6 miljard mensen en 27.000 van hen werden ondervraagd, dat is 0,0004%.  De mening van 20 miljoen Australiërs is evenveel waard dan die van 280 miljoen Amerikanen … gezien beide vertegenwoordigd worden door duizend inwoners.

Alleen op basis van deze feiten, kan je de Wereld-Enquête naar de maan schieten maar er wordt graag uitgepakt met resultaten die beantwoorden aan de doelstelling : “56% van de wereldbevolking verwacht geen botsing der beschavingen”. Dat doet mij enorm plezier maar de relevantie van deze hoerakreet is nul komma nul nul nul.

Gelukkig hebben wij op “the continent” zowel in Vlaanderen als in Nederland politieke partijen die de stem van de verontruste burger laten weerklinken.

Ray

Kijk uit. Geert Wilders!

Na de democraten van Saoedie-Arabië (u weet wel die fel geavanceerde woestijnbeschaving waar stok-en zweepslagen worden uitgedeeld als je een glas vodka drinkt) zijn nu ook de vrije geesten van Iran in het verzet gekomen in Nederland tegen Geert Wilders.

“De islam wordt beledigd” mokken de hypocriete venten met baarden en gehuld in soepjurken als travestieten in opleiding.

Als ik premier was (stelt u zich dat vooral niet voor) en er zou zich zo’n verongelijke ambassadeur aanbieden, ik had een kort antwoord : “De islam is een belediging voor de mensheid”. Balkenende zal dit niet overnemen en het braakmiddel Guynokkio gaat onmiddellijk tegen de grond om excuses aan te bieden.

Leuke berichten vandaag, vindt u niet ?

Actualisering 21.02.07 – 12.30 uur

Wilders die deel uitmaakt van een delegatie die eerlang Pakistan moet bezoeken, heeft zich teruggetrokken uit dit gezelschap. In Pakistan hebben verschillende zowel gematigde als extremistische moslims laten weten, dat de uitlatingen over “het verscheuren van de koran” of “het wegzenden van Mohammed, bedekt met pek en veren” aanleiding zullen geven tot felle protesten en zelfs moordaanslagen op het Nederlandse parlementslid.

Als de democratie begint te zwichten voor geweld en bedreigingen, kunnen we ze net zo goed opdoeken. Maar dan geven we vrijspel aan collaborateurs zoals Vande Lanotte, geboren leugenaars als Guynokkio en landverraders van het laaghartige type als Leterme. Traditionele politici die zich volledig tegen de belangen van de bevolking keren. Wat uit hun allochtone kweekvijvers komt, zien we nu met het Antwerpse gemeenteraadslid Youssof.

Hoe luidde de spreuk alweer van Willem van Oranje ?

Ray

De memoires van een Buffel

In ‘t Pallieterke van deze week hebben Marc Platel en Sinjoor het in een duo-bespreking over de memoires van Wim Geldolf, gewezen volksvertegenwoordiger en schepen van Antwerpen voor de toenmalige BSP.  De auteur is historicus en heeft destijds een behoorlijk standaardwerk  gepleegd over Camille Huysmans.

Historici die de overstap maken naar de partijpolitiek en zich blijven beroepen op hun wetenschappelijke objectiviteit of erger nog, integriteit zijn een beetje zoals kabouters : zij bestaan niet echt maar ze willen wel de koffer in met Sneeuwwitje. Bartje Dewever, neemt gij ook een kleine consumptie voor mijn rekening  ? Hetzelfde als Wim Geldolf : een glaasje bitter.

Geldolf blaast zichzelf op tot een politicus met de nodige Importantie en Allure wat helaas nauwelijks strookt met de werkelijkheid. Wie aan politiek doet en een stout mens is, zal nooit opvallen door zijn grootmenselijke politiek, wie daarentegen een warme persoonlijkheid bezit, kan best rekenen op de waardering  van andersdenkenden.  Ik heb geen enkel probleem om Lode Craeybeckx, destijds een politiek tegenstander, een warm hart toe te dragen en Mathilde Schroyens een vrouw te noemen die veel indruk maakte door haar discrete charme.  En die beide mensen hadden beslist ook hun kleine kantjes.

Geldolf is steeds een man geweest die uit was op afrekeningen en conflicten, iemand die het leven beschouwde als een western, helaas zag hijzelf er niet uit als de cowboy op het witte paard.  Hij had ruzie met zowat iedereen in zijn partij en daarbuiten en zijn enige medestanders waren de leden van zijn kabinet en een sporadische pierenvisser die zonder aas in de rode vijver zat te staren.

Om toch iets positiefs te zeggen : intrigeren kon Wim niet, want daarvoor bezat hij niet de speelsheid, noch de soepelheid van geest, zijn tactiek was deze van de ruwe, brute aanval, zoals een buffel. Hij wilde ook iedereen en alles vernietigen, een geestelijke bruut.

Ik presenteer géén rekeningen na dertig jaar ; dubieuze debiteuren worden vlug afgeschreven in mijn levensresultaat maar ik stoor me wel aan misplaatste volharding bij ouderlingen en dan wordt geen achterstallige factuur aangeboden maar wel een oog of een tand beschadigd, het enige waar die ouwe rakkers beduusd voor zijn.

Geldolf is door de  partijgenoten  aan de deur gezet toen de ruzies niet meer binnenskamers bleven, omdat hij zijn eigen socialistische collega’s in het schepencollege bleef vervolgen met een nooit geziene paranoïa.  Wèg Kamerlidmaatschap, wèg schepenambt.  Voor ze zoiets doen, die van het rode profitariaat, moet er bloed aan de muren gekleefd hebben.  Wim Geldolf is een van de slechtste mensen die niet alleen mijn pad gekruist heeft maar die menige pad in de korven van zijn partij gezet heeft.

Wim beroemt zich in zijn memoires op zijn enorme staatsmanszin, want hij heeft een keer de BSP- lijst aangevoerd met een eclatant succes.  Weet u wat dat was ?  De VU heeft toen 1 zetel verloren !

Verder zit Wim te orakelen over zijn vriendschap met Karel van Miert,  die zonder zijn steun nooit de grote voorman zou geworden zijn, enzovoort,  en zo verder. Karel heeft alleszins geen vinger uitgestoken om zijn vriend en mentor in de partij te houden.

Voor de rest is dit dikke boek vrij geschikt voor kabouters om als opstapje te gebruiken als ze zich in de bedstee aan Sneeuwwitje willen vergrijpen.

Ray

Van Istendael en Carmiggelt

Geert van Istendael heeft jarenlang het televisiescherm geteisterd met zijn temerige stem en gelaatsuitdrukking van een jonge jachthond die net de prooi gemist heeft.  Hij is een van de journalisten die het vaste ambtenarenstatuut geruild heeft voor de risico’s van het privé-ondernemerschap van de schrijver.  Chapeau !

Geert heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat hij, het Vlaamse Ketje, zich een onvervalste Brusselaar voelde, een Belgische unitarist en dat hij met de flaminganten niets te maken wilde hebben.  Hij schreef of vertelde deze dingen in een keurig, correct, mooi gedecoreerd Nederlands zoals het boven of onder de Moerdijk nog enkel door een kleine minderheid gehanteerd wordt. Nogmaals chapeau !

Uiteraard schaarde hij zich aan de zijde van de politiek-correcten die de multiculturele realiteit omarmen als idiote ouwe venten die het vuur onder hun lenden voor een twintigjarige Braziliaanse del verwarren met de Ware Liefde.  Tot zijn eigen dochter naar huis kwam met een donkere mijnheer uit Afrika : de realiteit binnen de familie vertoonde toen enkele andere aspecten dan de sprookjes die de Morgen ons in zijn kolommen voorhoudt. Berg de chapeaus  maar op in hun hoedendozen op  zolder.

In één van die fameuze kolommen had Geertje het gisteren over de teloorgang van het onderwijs, het Nederlandstalige  in het bijzonder en zonder schroom pleit Van Istendael, zoals van hem te verwachten valt, voor “de taal” als enige en unieke oplossing voor de dramatische ontwikkelingen binnen een gemeenschap van vreemdelingen die  zichzelf overal en voortdurend uitsluiten. Taal als wondermiddel, ik heb er nooit aan getwijfeld.

“In de hoofdstad van Vlaanderen zijn we een onderklasse aan het kweken, die nooit de vaardigheden zal ontwikkelen om ook maar het gewoonste werk te doen.  Was ik minister van onderwijs en flamingant, ik zou véél meer geld stoppen in de Brusselse Vlaamse scholen”. Zo schrijft Geert van Istendael, familie van Karel van Istendael, het neer voor socialistische lezers en een toevallig passerende Vlaams-nationalist.

Volkomen akkoord.  Onderwijs en taal zijn de sleutels om onze samenleving overeind te houden.  Zeker in Brussel, waar de geschiedenis ons al jaren leert dat een biculturele samenleving onleefbaar is, wat zou een multiculturele het  zijn !  Deze vitale overlevingsregels gelden voor gans Vlaanderen, voor al onze steden en gemeentes die ingenomen worden door vreemdelingen die onze taal niet kennen, die onze cultuur, en  onze normen en verworvenheden afwijzen.

Voor wanneer een gezamenlijke actie vanuit het Vlaams Parlement, het Brussels Hoofdstedelijke Gewest,  over de provincieraden en de 308 gemeenteraden van dit land ?   Hop, hop !!! Het belang van Vlaanderen stuurt u een noodoproep. Het is niet omdat de Drie Apen blind, stom en doof zijn, dat het Alternatief in slaap moet vallen.  Hop, hop !

Hoe ouder Van Istendael wordt hoe meer hij me doet denken aan dat andere Nederlandse monument,  Carmiggelt.  Weinig is wat het lijkt maar soms borrelen er wijze woorden en valabele ideeën op tussen de alcoholwalmen.

Ray

U zei? Achterlijk?

Zie: het Licht gloort uit het oosten

Mocht deze fijne man kandidaat minister zijn in mijn land, zou hij beslist op onze stem kunnen rekenen.

Het geluid van Zijn naam

Al geruime tijd ben ik aan het neuzelen in het boek “Het geluid van Zijn naam” van Cees Nooteboom, indrukken van de islamitische wereld, door algemeen directeur Erik ,Kees Klotenboom genaamd.

Mocht West-Europa en Vlaanderen in het bijzonder niet overstroomd worden door een islamitische tsunami, die onze eigen cultuur in de verdrukking drijft, dan zou dat boek enige intellectuele verstrooiing en wellicht verrijking kunnen betekenen. Nu is het een bijna constant afwegen tussen onbegrip, verdriet en woede.

Wij, Vlamingen hebben voldoende historisch besef in onze genen en onze opvoeding om respect op te brengen voor andere culturen en godsdiensten van deze planeet. Laat dat duidelijk zijn. Als ik in een Afrikaans dorp kom, trek ik mijn kleren niet uit, omdat de negertjes vroeger in hun blote kont liepen, zoals sommige verlichte BV’s met de juiste poco-instelling nu doen. Paul Codde in Stanleyroute op VT 4 is de geviseerde.

Anderzijds beschik ik duidelijk niet over de grote geestelijke afstandelijkheid die de linkse “intellegentia” (?) kenmerkt om smalend te staan toekijken hoe het land van mijn voorvaderen, van mijzelf en de mijnen en vooral van mijn nageslacht zich laat inpalmen door een fanatieke godsdienst en levenswijze die er alleen op uit is te veroveren. Onze cultuur -die niet gering is-, onze taal, onze leefgewoonten gaan naar de Filistijnen. Nivelleren doen we naar beneden toe, ten koste van de eigen mensen. En daar wordt goedkeurende commentaar bijgeleverd.

Kent ù het verschil tussen sjiieten en soennieten vraagt Nooteboom aan zijn lezers ? Het kan mij eerlijk gezegd aan mijn reet roesten om een gangbare Nederlandse uitdrukking te bezigen. De bedoeling van de auteur is echter met dergelijke vragen de burger in de hoek der onwetenden te drukken : als je die subtiliteiten niet onder de knie hebt, domme vrouw en man, moet je niet oordelen over de islam, noch de moslims. Juist, ik moet eerst een leven lang studeren en piekeren en examens afleggen om te weten wie mijn beschaving naar de kloten helpt.

Dat is een poco-tactiek, waardoor de problematiek enkel bespreekbaar blijft binnen de kleine kring van toffe jongens die aan de kleur van het bloed in de straten van Bagdad kunnen zien van welke soort -tiet het afkomstig is.

Niemand kan de toekomst voorspellen maar de lankmoedigheid, de zwakheid, de onverklaarbare neiging de eigen cultuur en leefwereld af te zweren, kan enkel maar leiden tot een enorm fiasco. Gelukkig zijn er ook nog voldoende weerbaren.

Ray

Gratis heroïne

Je vraagt je af, hoe knoeiers tot hoge posities in de maatschappij weten op te klimmen en hoe aan de andere kant bekwame mensen soms blijven rondscharrelen aan de afgrond.  Knoeiers brengen het tot minister, getalenteerden kunnen zich met de nodige tegenslag scharen bij de heroïnegebruikers.

Rudy Demotte is sedert 2003 minister van volksgezondheid en sociale zaken, de opvolger van de verstoten en naar de Vlaamse regering verbannen,  Frank Vandenbroucke.  Rudy groeide op in de faciliteitengemeente Vloesberg, waar het diepe landschaprijke Oost-Vlaanderen overloopt in Henegouwen, een taalgrenskind dat uit die jeugd bij zijn Vlaamse tantes de erfenis overhoudt van een dialectisch gekleurd Nederlands.  Hij studeerde politieke wetenschappen aan de ULB en hij is van in zijn jonge jaren een fervent en overtuigd lid geweest van de Parti Socialiste.  Een militant, een trouw bestuurslid, een mandataris die immer blindelings de bevelen van de partij volgde, de dwaasheden goedkeurde en alles wat krom was recht praatte. Een beetje Chinese mandarijn die alle zin in zijn leven put uit de partij en die als burgemeester bij ontvangst van de koning vanzelfsprekend de Internationale laat weerklinken. Omdat hij niets anders kent.

Hij ziet er uit als een braaf mannetje, een beetje sullig maar in de partij kennen ze hem : “Méfiez-vous des apparences” is  een uitspraak die geknipt is op de kleine maat van Demotte.  Met zulke soldaten trekt Di Rupo graag op pad, geen problemen, de Rudy kan je zo de Staatskist toevertrouwen, hij is wellicht de enige socialist die er met zijn fikken zal uitblijven. Het enige dat hij zal doen is de Internationale neuriën als hij het deksel oplicht.

Wat er nu allemaal aan de hand is in de PS heeft natuurlijk te maken met de verkiezingen en de interne strijd voor de erefuncties.  Laurette is na Elio nummer één maar ze is gekneusd door een opeenstapeling van weinig elegant staatkundig diplomatisch optreden. Ze wordt nooit verloochend maar ze heeft het wel lekker verknald in de ambiteuze krabbenmand van de Waalse socialisten.  Gerolf Annemans kan daar veel en sappig over vertellen.

De minister van justitie heeft steeds volgehouden dat het toedienen van heroïne aan verslaafden als behandeling niet strookt met de wet.

Dat is een duidelijke uitspraak van  minister Laurette met het nijdige kneppige kinnetje.

Vreemd is dan ook dat haar partijgenoot, de minister van Volksgezondheid, Demotte, nu een zogenaamd experiment doorvoert in Luik om aan de enkele duizenden verslaafden van de vurige stede  gratis heroïne te bezorgen gedurende drie jaar.  “In de rij, aanschuiven, niet duwen, niet doodvallen, de spuit is op komst.”

Ik ben onbevoegd om te zeggen of gratis heroïne een oplossing biedt, dat is een discussie voor de wetenschappers.  Ik kan enkel bevreemdend toekijken en vaststellen dat er  binnen de PS een zware broeder-zusterstrijd aan de gang is, die zich aan het  vertakken is in het ruwe, miserabele milieu van de verslaafden.

Het zogenaamde Kiwi-dossier is inmiddels een flop, de tekorten bij gezondheidszorg zijn gigantisch,  de minister verklaart de oorlog aan drugs maar laat wel het bezit van cannabis toe, het rookverbod is voor vele middenstanders een fiasco terwijl men nu op kosten van de gemeenschap gratis heroïne zal uitdelen aan een drieduizend Luikse verslaafden.  Dit is het werk van PS Minister Knoeier Demotte.

Collega  PS Minister Onkelinkx is tot voorbij Pluto bekend voor haar stomme  streken. De strijd der knoeiers of onbenullen is losgebarsten.

Benieuwd wie van beiden de mooiste prijs zal halen.  Wie hem zal betalen is gekend : les Flamands.

Monarchie gered dankzij een heet luchtkanon en een hakselaar

Er wordt opgelucht adem gehaald in koninklijke en aanverwante kringen. Het marineproces te Hasselt, met als getuige Prins Woef is afgehandeld, de dossiers worden per lichte vrachtwagen afgevoerd en verdwijnen hopelijk voor eeuwig en altijd in de kelders, beheerd door Procureur Rubes en aanhang.

Toen de eerste berichten in de pers verschenen, ging het bij mijn weten over enkele miljoenen euro’s die verduisterd waren ten nadele van de marine en daarnaast over enkele honderdduizenden voor uitgevoerde werken en materialen aan de villa van de prins. Zover het te volgen is, hebben die twee knappe blondines die in de Limburgse hoofdstad het zwaard van justitia hanteren het financiële luik opgelost met verbeurdverklaringen van geldsommen en aandelen die de beklaagden in hun bezit hadden : enkele honderdduizenden euro’s en verder een heet luchtkanon, een grassnijder en een hakselaar. Voilà, het is geregeld, zie.

Albert II, schalks Bert Bibber genoemd, moet niet bijspringen voor zijn armtierige toekomstige erfgenaam, Laurent, zoals hij nochtans met veel melo aangekondigd had tijdens zijn kersttoespraak. “Wie iets ontvreemdt moet het terugbetalen ongeacht rang of stand” dreunde onze majesteit af van zijn spiekbriefje.

De monarchie is gered dankzij een heet luchtkanon en een hakselaar. Iemand zin in een woordspeling ?

Een bruidje in de morgen

In Schaarbeek is een meisje van dertien getrouwd, nadat ze een valse aangifte had gedaan in verband met verloren identiteitspapieren.

Al goed dat Van Bellingen in Sint Niklaas woont, anders zou hij als ambtenaar van Burgerlijke Stand weer eens de kop van Jut zijn. Ook Laurette is de dans ontsprongen, want zij was bijna burgemeester in Schaarbeek toen ze politiek werd gewipt door Durant van Ecolo.

Langs alle kanten en voor vele betrokkenen en betrokkenen-van-verre : wat een gelukkig toeval voor iedereen daar in Schaarbeek. N’est-ce-pas ?

En het jeugdige bruidje ? Waarom wachten tot in de hemel als hier jonge maagden te vinden zijn met wat liegen en bedriegen ? Diet ies ier bijnaa so choed als een paradijs oep aarde, man !