l’ Etat c’est moi

Zondag was het Karel De Gucht in duplo. Eerst op het lokale Antwerpse ATV scherm en daarna in de 7de dag bij ons aller VRT. Reden van deze uitnodigingen. De Gucht is bevallen van een boek – “Pluche” – tegen het populisme van “extreemrechts”. Volgens de auteur een gedurfde zet zo vlak voor de verkiezingen. Zou het ? 

 

 

Was eveneens op het appel bij de VRT : Patrick Janssens. 

Als aandachtige kijker zijn er twee dingen (naast een hele rits andere ergernissen uiteraard) die mij als democraat verontrusten en zelfs beangstigen.De Gucht pleit voor een “politieke en intellectuele elite” die de taak op zich moeten nemen om aan besluitvorming te doen TEGEN het zogenaamde gezond verstand van de “kleine man”. Die kleine man beschikt volgens De Gucht immers niet over de intellectuele vermogens om in te zien wat wel en wat niet goed is voor hem. Neen, hij/zij laat zich op sleeptouw nemen door de populistische snoodaards van het Vlaams Belang. En daarmee is meteen bewezen dat het VB a fortiori “extreemrechts” is. En zodus, redeneert De Gucht, kunt ge het échte denkwerk best overlaten aan “de elite”. 

Een grotere minachting voor de democratie kunt ge u toch niet voorstellen.  

De term populisme is ook zo’n zwaarbeladen woord. Het wordt graag door politieke tegenstanders gebruikt als een scheldwoord. Dat was het in oorsprong geenszins. Het was een in Frankrijk ontstane politieke beweging (de jaren ’30 vorige eeuw) die de problemen van de “lagere klassen” benoemde in hun eigen bewoordingen. De negatieve inhoud die de term populisme later kreeg was eigenlijk een tactische zet van de toenmalige marxistische ideologen. De Gucht bevindt zich bijgevolg in goed gezelschap. Ik heb mij altijd afgevraagd wat er mis is met de dingen bij hun naam te noemen. Of problemen nu worden omschreven met wat mijn grootmoeder zaliger ‘stadhuiswoorden’ noemde of in simpele bewoordingen. Wat is het verschil ? De problemen blijven wel wat ze zijn. 

 

  

Maar dat is nog niet voldoende voor De Gucht, want ook de pers dient ‘gestuurd’ te worden. Zij vervult haar taak niet doortastend genoeg in de strijd tegen het VB. Hier gaat De Gucht ook nog eens de pers de les spellen. Niet alleen is de “Open” VLD voorstander van repressieve censuur. Getuige daarvan het voorval verleden week waarbij alle uitgevers die de veelbesproken advertentie van CD&V afdrukten, in onderling overleg besloten hebben om het weerwoord van het Vlaams Belang te weigeren. Ook dagbladen die zich ‘liberaal’ noemen. Maar die VLD, bij monde van De Gucht, wil nog een stap verdergaan en wil de media opleggen wat ze dan wél moeten schrijven en ook nog hoe. Ik noem dit de oppressieve censuur. 

 

 

 Waar m.a.w. De Gucht voor pleit is een moderne vorm van het “Verlicht Despotisme” uit de 18de eeuw. Vermits het gepeupel het vermogen des onderscheids nog niet onder de knie heeft, zal de elite de weg wijzen. Als arrogantie kan dat tellen. Zo pleit hij bovendien voor de steun van “Public Intellectuals” in zijn kruistocht tegen het VB. Blijkbaar is Kareltje in de leer geweest bij Patrick Janssens. Maar als ik deze “Public Intellectuals” in actie zag na de overwinning van Janssens op de Grote Markt in Antwerpen bedank ik feestelijk. Een zatte Decleir, een hysterische Veerle Claus of een opgepepte Linda De Win en vele anderen. Zijn dat de intellectuals mét voorbeeldfunctie die De Gucht in gedachten heeft ? Neen dank u. 

Karel en Patrick zijn blijkbaar beste maatjes, zo bleek. En in de overmoed van het moment beviel ook Janssens van de volgende filosofische gedachte. “Men noemt mij soms machiavellistisch, maar dat vind ik niet erg zolang ik maar mijn doel bereik”. Breek nou mijn klomp. Een tweede verlichte despoot. Wat mogen wij ons toch gelukkig prijzen dat wij geleid worden door dergelijke visionairen. Dat er af en toe ook nog een verkiezing moest georganiseerd worden, het werd door de De Gucht beschouwd als een ‘noodzakelijk kwaad’. Geef het klootjesvolk deze habbekras en ze zullen wel tevreden zijn. Zij weten toch niet beter.  

 

Dat uitgerekend De Gucht deze elitaire benadering van politiek zeer genegen is, is toch zondermeer wraakroepend als we de vroegere Burgermanifesten van Verhofstadt erop naslaan. Daarin werd nota bene uitdrukkelijk gepleit voor het invoeren van referenda ! “Luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden” is een oud en wijs spreekwoord. Het is op het lijf van de VLD geschreven. 

  

De Gucht zou er beter de geschiedenis op naslaan. De paralellen tussen het Verlicht Despotisme en de nieuwste stellingen van de O-VLD zijn soms opmerkelijk. Eén voorbeeld.Frederik II van Pruisen (1712-1786), die beschouwd wordt als de ideoloog van het Verlicht Despotisme, was voorstander van de beperking van persvrijheid én voor het behoud van verschillende standen in de samenleving. En bekijk nu de voorstellen van De Gucht nog eens. 

  

Despotisme (verlicht of niet) mondt altijd uit in pure dictatuur. 

 

Er is één constante in de politieke geschiedenis, welke ook de staatsvorm is, en dat is de onwrikbare sociologische wetmatigheid dat “Macht ALTIJD leidt tot machtsmisbruik”. De enige manier om dit te vermijden is openlijk de discussie aan te gaan, een open debat te hebben, open verkiezingen te organiseren en een open pers te hebben. Alles wat de “Open” VLD heeft afgezworen. De Gucht is een anti-democraat. Net zoals de VLD is verworden !! 

 

Ik walg van deze VLD potentaten die zich zonnekoning wanen. 

  

Pim 

 

Reageren kan op deze blog.

Generaal pardon

OPEN BRIEF TOT  SPIRIT E.A. VOORSTANDERS

ALGEMEEN PARDON
—————————————————–

Mevrouwen, Mijne Heren,

Uw ideologische evenknieën in Nederland zullen een algemene pardon doorvoeren voor illegalen, een eis die ook u in uw verkiezingsplatformen meevoert onder de benaming “algemene regularisatie”.  Her en der de reacties lezende meen ik dat wij in Vlaanderen baat kunnen hebben bij de ervaringen die men elders opdoet met dergelijke clemente en humane beslissingen, zoals u ze graag omschrijft. 

Ik ben zo vrij enkele vragen aan u voor te leggen :

- Geldt de maatregel ook voor iedereen die bv. vervalste documenten voorlegde ?  Zich aanbood onder valse naamdracht ?  Of zich in het algemeen beriep op valse voorwendsels om toegang tot het land te verkrijgen ? - U kent ongetwijfeld de moeilijkheden die zich voordoen met genaturaliseerden die met hun valse identiteit in de problemen komen in het werkelijke leven.  Gaat u deze groep vergroten, de zaak minimaliseren, of ze ontkennen ?

- Geldt de maatregel ook voor personen wier aanvraag afgewezen werd op basis van de Belgische wetgeving en die deze weigering genegeerd hebben ?

- Beseft u dat u op deze wijze de grenzen officieel opent voor mensen die van de eerste dag af de overheid benaderen met leugens en bedrog ?  Is dit de verrijking die u beoogt met de multiculturele maatschappij ? Of gaat u er vanuit, dat in België iedereen liegt en bedriegt en de nieuwen daardoor niet misstaan ?

- Beseft u dat het lankmoedige “pardon” een aanmoediging betekent voor vele kandidaat-immigranten en dat België zich de reputatie op de hals haalt van een zwak, tolerant, ruggengraatloos uitkeringsparadijs ?  List, leugen en bedrog worden hier gehonoreerd en trouw aan de natie wordt niet eens in ruil gevraagd.  Integendeel, wie in dit land opkomt voor de eigen tradities en mensen wordt uitgesloten.

- Gezien u streeft naar een anti-discriminatiegemeenschap (ik las zelfs dat u daar een “barometer” zal voor instellen), hebben de originele Vlamingen dan ook recht om de overheid de waarheid te onthouden ?  Mogen wij bv. op onze belastingsaangifte onze inkomsten halveren ?  De kinderen van buren of familie ten onzen laste nemen ?

- Kan u tenslotte aangeven over hoeveel mensen het gaat bij uw beoogde algemene regularisatie en wat de kostprijs zal zijn ?

Wij danken u voor uw aandacht.  Niet voor uw antwoord want dat verwachten we niet.

Ray

Reageren kan op deze blog.

 

De Sovjet-dictatuur van België

Het behoort in dit land tot de verkiezingsgeplogenheden om ondermeer via krantenannonces de aandacht van de kiezers te vragen.  Lucratieve zaak voor de persgroepen die de dag van vandaag meer lijken op boekwinkels of dvd-kortingzaken.  Prijsvragen, zogenaamde opinie-onderzoeken, allemaal  platte commerciële pogingen om het hoofd boven water te houden.  Kranten zijn meer dan ooit loutere handelsproducten geworden. De objectieve voorlichting en de serene duiding zijn samen met de spectaculaire  dalende oplagecijfers in de dieperik  verdwenen.

Over de grenzen van de partijen en de ideologische verschillen heen zijn alle persgroepen het eens geraakt om van het Vlaams Belang of individuele kandidaten voor die partij geen betaalde publiciteit op te nemen. Het is een publiek geheim dat de grote partijen informeel toegezegd hebben om de gederfde inkomsten te compenseren via annonces en betaalde inlassingen allerlei van de openbare besturen waar zij deel van uit maken.  Op die manier betaalt elke burger de totaal ondemocratische overeenkomst van de politiek correcten met de kranten. Men meent de democratie te dienen door haar niet te laten functioneren en de commercie springt mee in de dans, zolang de kassa rinkelt.

Voige week richtten de christen-democraten van de CD&V zich rechtstreeks tot de kiezers van het Vlaams Belang middels een annonce die in de voornaamste kranten verscheen : een open brief, waarin de veiligheidsstandpunten van het Belang ook die van de staatskatholieken genoemd werden, zodat  electoraal switchen best zou kunnen.

Het Belang bedankte de CD&V  voor de reclame maar wou ook graag antwoorden langs dezelfde weg door middel van een betaalde annonce.  Deze werd echter formeel geweigerd in het raam van de ondemocratische overeenkomst.

België is een lugubere Sovjet-dictatuur aan het worden. Onze EU-partners moeten dit weten.

Ray

Reageren kan op deze blog.

Pers met billen bloot

Zomaar eventjes geplukt van de webstek van het Vlaams Belang

De onafhankelijkheid en de geloofwaardigheid van de media in ons land is gezakt tot een historisch dieptepunt. En daar zal niet meteen verandering inkomen als je ziet hoe nogal wat kranten en journalisten zich in de aanloop naar de verkiezingen weer laten meeslepen in de vuile oorlog tegen het Vlaams Belang. Enkele feiten op een rijtje.

1. Het recente boek van Karel De Gucht tegen ‘extreem-rechts’. Niemand of haast niemand heeft het lef om enig weerwerk te bieden. Niemand of haast niemand durft het aan om De Gucht te confronteren met zijn goedkope leugens. De Gucht beschuldigt journalisten, kranten en omroepen ervan dat ze zich schuldig zouden maken aan ‘plichtsverzuim’ omdat ze ‘extreem-rechts’ niet hard genoeg zouden aanpakken. Wat een onzin. Wat wil De Gucht nog meer? In een democratie is het bovendien de plicht van de media om eerlijk, correct en genuanceerd te berichten en niét om strijd te voeren tegen ‘extreem-rechts’ of een bepaalde politieke partij. Het bestrijden van de oppositie is de taak van de media in autoritaire en dictatoriale regimes, mijnheer De Gucht!

2. De CD&V-advertentie tegen het Vlaams Belang. Een aantal dagbladen publiceerden onlangs een open brief van de CD&V af, gericht aan de kiezers van het Vlaams Belang. Een politieke advertentie waarin de partij aangeeft ook bekommerd te zijn om de veiligheid van de burgers van dit land. Leuke reclame voor het Vlaams Belang, onbewust en ongewild, maar daar zullen we het niet over hebben. Zorgwekkend is dat alle uitgevers die de advertentie van CD&V afdrukten, in onderling overleg besloten hebben om het weerwoord van het Vlaams Belang – eveneens in de vorm van een betaalde advertentie – te weigeren. Mark Grammens haalt in Journaal (26.04.07) snoeihard uit naar die journalistiek onaanvaardbare vorm van censuur en zelfcensuur. “Dit is één van de smerigste voorbeelden van partijdigheid van de laatste jaren: een partij die in een advertentie uitdrukkelijk met naam aangevallen wordt, krijgt geen recht op repliek. In de aanloop naar de verkiezingen zakt de geloofwaardigheid en betrouwbaarheid – maar ook de eerlijkheid – van de verzamelde Vlaamse media naar een dieptepunt zonder voorgaande.” Maar daar ligt schijnbaar niemand wakker van…

3. De overstap van zelfverklaarde ‘kopstukken’ en kleine garnalen. In de loop der jaren en
ook de laatste dagen zijn er wat mensen opgestapt uit het Vlaams Belang en overgestapt naar de lijst van Jean-Marie Dedecker. Om allerlei uiteenlopende redenen. Persoonlijke wrevel, falen of frustratie, financiële perikelen, ach het is allemaal menselijk. Het valt daarbij op dat Vlaams Belang-leden of politici voor de media pas nieuwswaarde krijgen of ‘geloofwaardig’ worden als ze de partij de rug toekeren en met modder beginnen te gooien… Bronnen- en feitencontrole zijn dan niet meer aan de orde en journalisten noteren gretig dat wat ze zelf vooral graag horen. Persoonlijke redenen voor het ontslag worden gecamoufleerd en verdraaid tot ideologische onenigheid. ‘We zijn het niet meer eens met ‘het rauwe anti-vreemdelingendiscours’ van de partij’, heet het dan plots. Of ‘de partij heeft de vernieuwing geblokkeerd’. Ach, u kent de voorspelbare uitleg wel. Uitstappers of overstappers laten zich zelden betrappen op enige bescheidenheid en de verzamelde journalisten slikken hun grote egoverhalen, zonder enige controle, als zoete koek. Zo wordt een zelfverklaarde eeuwige ‘rebel’ die graag vasthoudt aan zijn parlementaire wedde plots een ‘icoon van de vrije meningsuiting’. Zo voerde de media
een ‘directeur van de studiedienst’ op, een functie die niet eens bestaat binnen de partij.
Of zelfs een ‘artdirector’. Wat zei u? Een ‘artdirector’ van de partij? Nooit van gehoord. Maar wat zou het. “De man achter de propagandamachine van het Vlaams Belang”, de “spindoctor” (haha), “de man achter het economische programma van de partij” (hahaha), “de ontwerper van het VB-logo” (woeha) enzovoort enzoverder. Je kan het zo gek niet bedenken, of het staat in de krant. Of het wel waar is? Geen hond die het even controleert.

4. Plots heten het ook allemaal ‘kopstukken’ te zijn. Dat doet een beetje denken aan een
Mexicaans leger. Of aan de zegeberichten van het Britse leger telkens ze in de jaren ’70
en ’80 een IRA-soldaat bij de lurven konden pakken. ‘Zware slag voor het IRA’, klonk
het dan steevast, ‘IRA onthoofd’, ‘kopstuk opgepakt’. In kringen van IRA-
sympathisanten vroeg men zich dan altijd lachend af hoeveel ‘kopstukken’ hun
ondergrondse leger wel niet had…

5. De onvermijdelijke complottheorieën. In de marge van de recente gebeurtenissen is er in de pers ook geen gebrek aan wilde complotverhalen, geruchten over tweestrijd, breuklijnen en interne ruzies. Al dan niet zelf verzonnen of opgetekend uit de mond van rancuneuze op- of overstappers. Het doet er allemaal niet toe. Als het maar lekker klinkt. Dezelfde kranten die gisteren nog schreven dat Filip Dewinter ervoor zorgt dat het Vlaams Belang een ‘extreem-rechtse’ partij blijft en geen fatsoenlijke, aanvaardbare of salonfähige rechtse partij is geworden, de man die – zo konden we her en der lezen – met de ‘horen-zien-en-zwijgen-campagne’ de partij deed ‘terugkeren naar de harde roots van bokshandschoenen en bezems’, portretteren dezelfde Filip Dewinter vandaag als ‘de man van de vernieuwing’ en de meer gematigde koers, en voorzitter Frank Vanhecke als een onverzoenlijke extremist en hardliner.

Conclusie: de kranten lu… – euh – kletsen er maar wat op los. Zoals het hen uitkomt. Operatie beschadiging heet dat. Onder het motto: alles is toegestaan. Dat de journalisten daarbij het laatste restje geloofwaardigheid van zichzelf en hun krant op het spel zetten? Tja, dat moet dan maar. Niemand lijkt door te hebben dat de pers met die operatie beschadiging vooral zichzelf beschadigt…

Opvoeding, democratisch inzicht, cultuur

Gisteravond hebben de fractievoorzitters van de Tweede Kamer in Nederland vergaderd.  Dit naar aanleiding van ”het gesprek” waartoe Geert Wilders van de PVV was uitgenodigd door de nationale coördinator voor terrorismebestrijding. (zie ons bericht “Opgejaagd wild, Wilders” ).

De terroristenbestrijders ontkennen nu in alle toonaarden dat zij Wilders zouden aangemaand hebben het wat kalmer aan te doen.  Wetende dat de anti-terrorist die het gesprek voerde een notoir D 66-er is, een fel voorstander van de multikul, lijkt zijn ontkenning twijfelachtig.  Of iemand met die maatschappelijke achtergrond bovendien de ideale man man is  om Nederland te behoeden voor terroristendaden, kan nu ook in vraag gesteld worden.

Wie precies wat gezegd heeft tijdens het fractie-overleg, blijft binnenkamers maar het is alleszins zo, dat de minister van binnenlandse zaken in een open brief aan de kamerleden het standpunt van de regering in deze kwestie zal verduidelijken.  De liberale fractievoorzitter van de VVD wilde alleszins kwijt, dat een verkozen kamerlid te allen tijde het recht op spreken moet gewaarborgd krijgen : daar kan niet aan getornd worden.

In België houdt de liberale minister van buitenlandse zaken zich bezig met het uitgeven van boekjes waarin hij alle politieke tegenstanders die hem niet aanstaan verslijt voor “plucheklevers” en zijn aartsvijanden van het Belang bestempelt als mestkevers.

Beschaving ?  Opvoeding ?  Democratisch gehalte ?  Wat kunnen we verwachten van  een boertje met vele minderwaardigheidscomplexen ? Ik ga het eens chic zeggen, dat klinkt ook vernietigend  : une petite crapule sans éducation.

Ray

Reageren kan op deze blog.

Doctor honoris causa hangt het uit

Voor enkel dagen, n.a.v. de driejaarlijkse prijs van Nederlandse letteren voor Jeroen Brouwers, geef ik hier nog een geweldig objectieve pluim aan Tom Lanoye voor zijn groot polemisch talent.  Sommigen zullen dat niet graag lezen, want Lanoye is natuurlijk ook een groene partijman  een uitgesproken anti-Vlaams-nationalist en een fervent aanhanger van de diversiteitscode : hoe bruiner, hoe liever.  Maar goed, het wil niet zeggen omdat tegenstrevers ongenuanceerd over ons doen, dat  wij met gelijke munt moeten terugbetalen en geen waardering laten blijken waar ze verdiend is. Trouwens een bloempje in de loop van ‘s vijands geweer vertroebelt zijn vizier.

De onzalige Universiteit van Antwerpen, steeds ten dienste van het politiek-correcte bestaan en zijn voorvechters,  heeft gisteren doctoraten honoris causa uitgereikt aan de drie stadsdichters van A., om alzo, enkele weken voor de verkiezingen publieklijk te bewijzen dat elk initiatief door het Antwerpse stadsbestuur kan rekenen op sympathie en steun uit de universitaire cenakels. Tom Lanoye, Ramsey Nasr en Bart Moyaert met lachwekkende baret en toga ontvingen hun ezelsvel. 

En toen begon het mis te lopen : zet Lanoye op een podium, geef hem publiek en de man vangt aan  grappen te vertellen, voortgestuwd door het gelach, gaat hij menige stap te ver en begint te schimpen en schelden.  Van zijn ridicule baret naar het hoofddoeken-verbod voor het Antwerps stadspersoneel is een sinecure voor Lanoye.  Hij heeft een halfuur staan reutelen en ratelen om te besluiten, dat hij kotsmisselijk wordt van het gedoe “met de A”, de reclameslogan van Janssens en het beleid kreeg de ene veeg na de andere. Op de eerste rij zat het bestuur van de unief en de leden van het schepencollege niet te glunderen. Gouverneur Paulus zag bleek onder zijn zonnebankbruin. 

Mijn gewezen lijfkrant, de Gazet van Antwerpen nodigt de lezers uit te reageren : ik heb nog eens een poging ondernomen.  De onnozelen in hun hemd zetten wordt niet gewaardeerd, daarom dat ik het ook op de blog plaats.

Mevrouwen, Mijne Heren,  Van Lanoye kan je zoiets verwachten,  daar moet je helemaal niet van opkijken : geef die man een podium, publiek en hij begint zijn eigen grote gelijk uit te schreeuwen. Eredoctoraten worden tegenwoordig uitgereikt door de politiek-correcte kortzichtigen alsof het kortingbonnen zijn tijdens de solden op de Meir.  Stadsdichters, een doctoraat honoris causa ?  Ja, ja,
La Esterella zou dat ook wel willen en die zou het zeker niet terugzwieren naar je kop. Wetenschappers zijn en blijven professoren Zonnebloem, zeker als ze zich op wegen van de politiek begeven. Bewijs dan maar eens een dienst aan de stad van A(llah).  De burgemeester zal best aangenaam verrast zijn. Ik groet u. 

Ray

Reageren kan op deze blog.

Opgejaagd wild, Wilders

Vanavond werd het bekendgemaakt, Geert Wilders heeft via een gesprek met de Nederlandse nationale coördinator voor terrorismebestrijding een ernstige verwittiging gekregen.

Niet alleen in eigen land is de voorzitter van de Partij voor de Vrijheid constant bedreigd ook in vele islamitische staten wordt zijn naam omgeroepen in moskeeën en al dan niet geheime genootschappen.

De moslims nemen het niet dat Wilders gezegd heeft (ondermeer) dat de helft uit de koran zou moeten gescheurd worden wegens aanzetten tot geweld.  En mocht Mohammed nu in Holland verschijnen, zou hij met pek en veren uit het land gezet worden wegens wangedrag.  Daar zijn ze ontzettend kwààd over in Saoedie Arabië, waar zoals iedereen weet, de democratie triomfen viert en de gelijkheid van mensen elke dag gevierd wordt met een steniging of enkele handjes die afgehakt worden. Op feestdagen volstaat men met zweepslagen.

De ayatollahs, de imams, iedereen die wat in de pap te brokkelen heeft roept op tot boycot van Nederlandse producten en Nederlanders moeten maar beter uit hun doppen kijken in die verdraagzame islamitische buitenlanden.

Het is dankzij de bouw van de muur door Israël dat het geweld tegen onze Noorderburen niet verder geëscaleerd heeft, omdat de woede van de moslims zich verplaatst heeft op dat project.  Dat en nog veel meer wist de terreurbestrijder tegen Wilders te zeggen en naar het schijnt ook : “En hou er nu mee op”.

Wilders heeft toegegeven dat dit onderhoud heeft plaatsgevonden en ook dat het hem niet onberoerd heeft gelaten.  Vanavond zouden de fractievoorzitters van de diverse partijen uit de Kamer samenkomen om de toestand te bespreken.

Zover zijn we dus.

Ray

PS : Kan onze minister van Buitenlandse Zaken misschien ook een boekje schrijven over de PVV ?  Staatsgevaarlijken zijn zij die de maatschappij proberen te behoeden voor onrecht en verval in deze wereld op zijn kop.

Reageren kan op deze blog.

Geen Stijl : ga maar niet deaud

De meest succesvolle site in Nederland is www.geenstijl.nl waar wij al eens inspiratie durven opdoen of originele beelden copiëren, zoals die van Albayrak.

De medewerkers zijn jonge volwassenen die zich afkeren  van het uniforme eenheidsdenken, de politiek correcte waanzin.  Hun aanpak is soms grof, heel vaak hilarisch en zij noemen de dingen bij hun naam. 

Deze jonge mensen zijn zeer bewust bezig met wat zich voordoet in de maatschappij en ze vermommen hun kritiek met flauwe humor, duffe leukigheid, gespeelde onverschilligheid en soms gaan ze er hard tegen aan, zonder aanziens des persoons en misschien wel enkele tikkeltjes te ver. 

Hoe vrij van opvatting men in Nederland ook probeert te zijn, de gevestigden storen zich enorm aan deze vorm van ongrijpbaar protest : cynisme, boerenwijsheid  “nou, wat kan het mij schelen”, of “ga eens even deaud” daar is weinig tegen in te brengen.  Wie het probeert, krijgt het deksel van de publieke opinie  op de neus, want Geenstijl heeft tienduizenden fans.  Zoals blijkt uit de reacties.  Vox populi komt aan zijn trekken en maakt er gebruik van.  Ook in Nederland wankelen de torens van de eigenwaan en dringt het besef door dringend een aantal waarden in ere te herstellen.  Ook als rechtse of conservatieve ouderen moeite hebben met de stijl, de boodschap blijft belangrijk. 

De uiteraard linkse en zure Raad van Journalisten heeft de mensen van Geenstijl opgeroepen om zich te komen verantwoorden voor een filmpje dat ze gepubliceerd hadden. Middels een officieel, aangetekende brief, met daarin een omschrijving van de rechten en plichten en de vraag om ter zitting 8 exemplaren van het aangevochten filmmateriaal voor te leggen.  Zoiets doen, is om moeilijkheden vragen en bewijst hoezeer je buiten het dagdagelijkse leven staat … Wat heeft de Raad van Journalisten in ‘s hemelsnaam te maken met amateurs die op internet hun berichten lanceren ?  Berichten die zij veelal van andere sites plukken en met de nodige persoonlijke commentaren kruiden ?

Het was natuurlijk een fijne gelegenheid voor de “hoofdredacteur” om nog eens met zijn sympathieke hoofd in beeld te komen en de linkse intimideerders een neus te zetten.  Het doet goed de linkse zuurpruimen op hun donder te zien krijgen. 

Men moet het lang niet altijd eens zijn met de opvattingen van Geenstijl maar ze zijn een hoopvol antwoord van vele jongeren die zich niet laten opnemen in de stroom van het politiek correcte denken. Realiteitszin en humor : twee wapens die ons niet onbekend zijn.

Al onze sympathie en voor de Raad van Journalisten voegen wij er graag aan toe “Zijn jullie nog niet deaud ?”

Ray

Reageren kan op deze blog.

Albayrak : dubbele nationaliteit, dubbele zever

U herinnert zich Mevrouw Nebahat Albayrak, de Turkse die staatssecretaris is voor justitie in Nederland ?  Zij verscheen in al haar glorie op deze blog en we herhalen  de  mooie grap nog even om onze honger naar estethica te stillen.   

 
Mevrouw Albayrak heeft, Allah zij geprezen een zus Neza die er ook mag zijn.  Hier is zij :

Vader Albayrak mag fier zijn op zijn nageslacht voor wat betreft de atomen die de fysiek vormen.  De voornamen van zijn telgen beginnen niet toevallig met de N van Napoleon  of Neurk en de knapperds spannen zich in de vergelijking met de kleine van Corsika karakterieel waar te maken. Mega-irritante tantes, die twee !

Neza is wethouder (schepen) in Dordrecht voor de socialisten van de PvdA,  maar ze is door haar partij buitengezwierd !  Stel u voor, dan moet ze het wel uitgehangen hebben. Ook in Nederland schrijft de gemeentewet voor dat een lid van de gemeenteraad moet wonen op het grondgebied van de gemeente waar hij/zij verkozen is.  Behalve als je Toerkse bent, dan telt de wet niet, anders is het racisme.  Neza woonde op het moment van de verkiezing in Rotterdam bij haar moeke, die ziek is en bij  haar zoontje van zes.  Haar man woont in Toerkije, hij is officier in het  vreedzame Toerkse leger.  Neza werd al herhaaldelijk aangemaand te verhuizen naar Dordrecht maar er was steeds een ditje of aan datje aan de hand en ze bleef halsstarrig de wet negeren.Tot de socialisten door de anderen moegesard en afgedreigd uiteindelijk het enige deden wat ze van de eerste dag af hadden moeten doen : Madame aan de deur zetten. 

Benieuwd hoe het zal aflopen, want alle middelen zullen  uitgeput worden, zeker als je zus tweede in bevel is op justitie.

Ray

Reageren kan op deze blog. 

Slimme denkt aan uw portemonnee

Als gewone burger van dit land, onvrij en bekommerd, is het niet simpel te snappen wat er allemaal aan de hand is. Wat wordt  er boven onze hoofden bekokstoofd en in hoever zijn de mannen en vrouwen die onze potjes stoven  bekwaam de gevolgen van hun daden en beslissingen in te schatten ?

Kortom, ik ben stom. Zijn zij slimmer ?

Vorige week smeerde Neelie Kroes, commissaris van de Europese Unie voor concurrentie, de grote Nederlandse brouwerijen boetes aan hun been van in totaal 274 miljoen euro.  Ook als je Heineken heet zijn dat gigantische bedragen (219 miljoen) die niet alleen de aandeelhouders in de beurs treffen maar  misschien de werkgelegenheid aantasten.  Het kleinere Bavaria (23 miljoen)  en Grolsch (32 miljoen) zitten serieus in de rats. (Zie ons bericht 18.04.07 “Collaboratie loont”)

Het Belgische ministerie van Economische Zaken heeft ook een Raad voor Mededinging en die wil eveneens van zich laten horen, in toepassing van het motto “l’organe crée la fonction”.  Delhaize, Carrefour en Colruyt, de drie voornaamse grootwarenhuisketens liggen onder vuur : zij zouden prijsafspraken gemaakt hebben voor een aantal artikelen, zoals parfums, verzorgings- en huishoudartikelen.

Consument zijnde kies je automatisch voor je portemonnee en als de kranten je warenhuis omschrijven als een soort maffiatent, schaar je je stante pede bij de verontwaardigde publieke opinie. “Het zijn allemaal dieven, mijnheer”.

Je moet je spullen maar kopen bij de kruidenier om de hoek, of de warme bakker  enkele straten verder, of de keurslager, of je medicijnen bij het Kruidvat in Hulst en daarna de seksshop binnen.  En parfum bij XL en een kostuum bij Achmed den Toerk. En het grootwarenhuis dient om de gazet gratis te gaan lezen en in de ”boekjes” te neuzen. 

Voor mij koopt iedereen waar hij of zij wil.  Omdat het  goedkoop is, de caissières lekkere stukken zijn, je al eens iets kan wegmoffelen zonder betalen, omdat het niet te ver van je huis is, kortom iedere consument vindt zijn weg met zijn motieven en de concurrentie zorgt meestal voor degelijke prijzen. En als de ham groenig fluoresceert, keer je niet terug.

Niet dat de Raad voor Mededinging moet opgedoekt worden (alhoewel ?) maar  ik ben niet overtuigd dat de mensen die aan het hoofd  van dergelijke instellingen staan, begrijpen wat hun maatschappelijke verantwoordelijkheden zijn.  Of die op een doordachte manier zijn omschreven door wetgevers.  Het heeft weer eens te maken met de geloofwaardigheid van de politiek.De politiek zit in onze zakken, probeert ook onze gedachten te temmen, schijt wetten aan de lopende band (met dank aan Senior voor zijn beeldspraak) die permanent kunnen omzeild worden, houdt zich bezig met beuzelarijen maar durft de grote problemen niet aan te pakken.  Is dit overdreven kretologie ?  Beslist.  Maar het is niet ver naast de werkelijkheid.

 Als een minister in functie stemhokjes wil laten plaatsen op 10 juni op de Mont Ventoux om de wielertoeristen terwille te zijn, twijfel ik aan het gezond verstand van zo iemand. Waarom moet ik dan goedkeurend knikken met een mogelijke beslissing om 10% van de omzet van mijn warenhuis in rook te zien omgaan, als zo’n vent dat zegt ? Want wat gaat hij doen met die superboetes ?  In het gat van Freya mikken ?  Waarom niet gedurende een jaar de warenhuizen verplichten een korting te verlenen aan al hun klanten ?  Want wie heeft er te veel betaald ?

Slimme Ray

Reageren kan op deze blog.